Μια παλιά, κιτρινισμένη φωτογραφία...

Τότε είναι που συμβαίνει... Πάντα... Εκεί που δεν το περιμένεις... Και πάντα σε ξαφνιάζει... Με τη δύναμη της... Εκεί που λες πως πάει, τελείωσε... Πως άλλαξε η ζωή σου εντελώς και πως τίποτα πια δε σε γυρίζει πίσω...
Κι έρχεται πάντοτε από μακριά... Τη φέρνει μαζί της μια παλιά, κιτρινισμένη από το ανελέητο πέρασμα του χρόνου, φωτογραφία, που φτάνει για να σου ξυπνήσει ότι απο καιρό νόμιζες πως είχε πετάξει μακριά... Να σε γυρίσει πίσω μονομιάς... Και να σε σαγηνέψει για μια ακόμα φορά, όπως τότε... Όπως παλιά...
Το 'χει αυτό η νοσταλγία, βλέπεις...

Μια παλιά φωτογραφία... Γεμάτη αναμνήσεις και νοσταλγία...



Μια παλιά, κιτρινισμένη φωτογραφία... Που 'χει πάνω της αγαπημένα πρόσωπα... Πρόσωπα που μοιράστηκες κάποτε τα πάντα... Έρχεται όταν πια την έχεις ξεχασμένη να σ' αναστατώσει με μνήμες που ήσουν σίγουρος πως είχαν χαθεί για πάντα... Και γεμίζει ξανά τα βράδια σου μ' αρώματα βγαλμένα απ' το πολύτιμο μπουκάλι της καρδιάς σου... Μια παλιά φωτογραφία γεμάτη μ' αναμνήσεις και όνειρα ανεκπλήρωτα...

Ναι, ρε συ... Μια ρημάδα φωτογραφία... Δεν μπορείς ποτέ, βλέπεις, να κρυφτείς απο μια φωτογραφία... Σε παίρνει απ' το χέρι και σε απεικονίζει όπως ακριβώς είσαι... Καθρέφτης του κόσμου που κρύβεις επιμελώς μέσα σου... Μακριά απ' τα πρέπει σου και όλα εκείνα που σε κρατάνε δεμένο πάνω στη γη και σ' εμποδίζουν να πετάξεις... Χωρίς φτιασίδια και στολίδια...  Απλή κι όμορφη, αγνή κι ωραία...

Μια παλιά φωτογραφίς που κλείνει μέσα της όλα εκείνα που αγάπησες... Κομμάτι ζωντανό του εαυτού σου, απομεινάρι των χρόνων που με περίσιο πάθος ταξίδευες όπου ο νους σου όριζε χωρίς να μετράς συνέπειες κι ευθύνες...

Μια παλιά φωτογραφία... Βγαλμένη απ' το συρτάρι της ψυχής σου...